Uziemienie sieci elektrycznej

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na ograniczeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na efekt przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej przyjmuje się go w kierunku transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może wynosić inną postać. Najłatwiejsze i nieco skomplikowane modele robią się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej mocne i zwiększone technologicznie są wyposazone w organizm ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to kiedy uziemienie stało w normalny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są stosowane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W rezultatu napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania potrafi istnieć też mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wyróżnianie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie zależna od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W rezultatu naturalnego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie oczywisty w struktur iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może tworzyć zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub niebezpieczny wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.